تجهیزات تصفیه آب تجهیزات فنی اصلی برای اطمینان از ایمنی کیفیت آب و دستیابی به بازیافت منابع آب است. طراحی ساختاری آن به طور مستقیم بر کارایی و ثبات درمان تأثیر می گذارد. از دیدگاه عملکردی ، یک سیستم تصفیه آب معمولی از سه مؤلفه اصلی تشکیل شده است: یک واحد پیش درمانی ، یک واحد تصفیه اصلی و سیستم های کمکی.
واحد پیش درمانی اولین مانع در تجهیزات است و به طور معمول شامل مؤلفه هایی مانند صفحه ، صفحه ، مخازن رسوب یا فیلترها است. عملکرد آن رهگیری ناخالصی های بزرگ ، مواد جامد معلق و برخی از مواد آلی است و بار را در فرآیندهای درمانی بعدی کاهش می دهد. به عنوان مثال ، یک صفحه نمایش مکانیکی به طور خودکار مواد بزرگ خارجی مانند شاخه ها و پلاستیک را از فاضلاب حذف می کند ، در حالی که یک فیلتر رسانه ای چند- از رسانه های فیلتر مانند شن کوارتز و کربن فعال برای جذب ذرات و بوهای ریز استفاده می کند و آب ورودی تمیز را برای فرآیندهای بعدی فراهم می کند.
واحد درمان هسته هسته عملکردی تجهیزات است. بسته به هدف کیفیت آب ، ممکن است از فناوری هایی مانند جداسازی غشایی ، تخریب تجزیه ، تبادل یونی یا اکسیداسیون پیشرفته استفاده کند. به عنوان مثال ، ماژول های غشایی اسمز معکوس از فشار برای تله نمک های حل شده و میکروارگانیسم ها استفاده می کنند و در نتیجه آب بسیار خالص ایجاد می شود. از طرف دیگر ، بیوراکتورها برای تجزیه آلاینده های ارگانیک به جوامع میکروبی متکی هستند و برای تصفیه فاضلاب داخلی و صنعتی مناسب هستند. طراحی واحد باید راندمان واکنش و مقاومت در برابر آلودگی را متعادل کند تا اطمینان حاصل شود که عملکرد پایدار مدت طولانی {4}.
سیستم های کمکی شامل تجهیزات برق ، سیستم های کنترل و ماژول های نظارت است. پمپ ها و فن ها قدرت حمل و نقل سیال را ارائه می دهند ، سیستم های کنترل خودکار پارامترها (مانند سرعت جریان و pH) را تنظیم می کنند ، و سنسورهای آنلاین شاخص های کیفیت آب را در زمان واقعی کنترل می کنند تا از کنترل دقیق در کل فرآیند اطمینان حاصل شود. علاوه بر این ، تجهیزات مسکن و مواد لوله کشی باید خوردگی باشد.
یک طراحی ساختاری بهینه شده عقلانی نه تنها باعث افزایش کارایی تصفیه آب می شود بلکه باعث کاهش مصرف انرژی و هزینه های نگهداری می شود و آن را به یک جهت اصلی برای پیشرفت فن آوری در صنعت تبدیل می کند.
